3- Nereye Gittiği Belirsiz Yolun Manzarası

                                                   

 Nereye gitti sahiden her duygusunu,her anını günlüğüne,not defterlerine,bulabildiği en ufak kağıt parçasına anlatan,yazan kız nereye gitti?

Yazmayı ilk öğrendiğim andan beri hep yazmışımdır.Evdeysem günlüğüme,okuldaysam not defterlerime,hiçbir şey bulamıyorsam telefonumun notlar kısmına yazardım.Bir şekilde hep yazardım.Son 6 ayda günlüğümü elime bile almadım.Kimseye bir şey anlatmayı geçin en üzgün anlarımda,kendimi kimseye açıklayamadığım zamanlarda günlüğüm benim en yakınımdı ama ona bile yazmak istemiyordum.

Hayatımda büyük bir dönüm noktası yaşıyordum.Değişimin içindeydim.Her şey alıştıklarımdan çok başka çok zor geliyordu.Kötü bir dönüm noktası değildi halbuki.Hayatım gitgide güzelleşiyordu.Kendi paramı kazandığım,ekonomik olarak özgürlüğe sahip olduğum,uzun süredir gerçekleştirmek istediğim hayallerimi adım adım hayata geçirdiğim zamanlardı.Destekleyenlerim çoktu.Takdir eden ve başarılarımın devamını getirmemi isteyenler vardı.Peki neden yazmıyordum onca güzel şeyi? 

Çokça sordum bu soruyu kendime.Korkuydu cevabım.Cevabını bile sesli söyleyemediğim korku.Her şeyin bu kadar güzel olmasına alışık değilken bu durumun bozulmasından korkmak mıydı? Hayır.

Dönüp baktığımda hayat güzelliklerle gelse de kendi kendime ''bunu hak ediyorsun'' diyemiyordum daha.Hala şaşkındım tüm olup bitenlere karşı.Bununla ne yapmalıyım bilmiyordum.İnsanlara hayatımı anlatmayı seven ben,artık en yakınlarına bile açmıyordu içini.''Sonunda istediklerin oldu baksana!''diyordum içimden.Neden boşlukta gibiydim o zaman?Neden belirsizdi her şey?Neden izin vermiyordum akmasına hayatımın?Cevabı çok iyi biliyordum.

Belirsiz olan şeyler hep rahatsız etmiştir beni.Fakat şuan bu belirsizliği yaratan bendim.İlk kez belirsizliğin içinde kendimi biraz olsun rahatlamış hissediyordum.Belli ki değişiyordum.Büyüyordum.Ama büyümenin bu kadar acılı olucağından haberim yoktu.Büyümekten korkuyordum.Her yeni yıldan,her yeni şeyden.Oysa nasıl severdim yeni şeyleri daha bir yıl öncesine kadar...Yeni olana alerjim vardı sanki.Bana alışagelmeyen şeylerden kaçıyordum.Alışılmış ne varsa kucaklıyordum.Ama son günlerde farkındalığım bu konularda yoğunlaştı.Yeni şeyler gelirken kaçmak ne kadar doğruydu?Onlara doğru koşmak varken kaçmak neydi? 

Yazmayı özleyeceğimi biliyordum,o yıllardır bittikçe aldığım parfümümden almanın zamanı gelmişti,yine o çok sevdiğim sahilin taşlıklarından oturup gökyüzünü seyretmeye gideceğimi biliyordum.Ama şunu da biliyordum:Kitaplığıma yeni tarz kitapların girmesine izin verecek,dolabımda yeni kıyafetlere çevremde ise yeni insanlara yer açacak,hayatımda da yeni güzelliklere kapım açık olacaktı.

Korktuğum şey '' ya eski anlamını koruyamazsa'' düşüncesi ise cevabım ''ya korursa'' ile cevap vermek olacaktı.